2011/10/12

Намрын шүлэг



Намар намрын сайхан нь
Нарандаа байдаг
Намайг ээх тутам
Нөөлөг хүсэж
Настай ааваа санана.
Нутаг сэлгэх шувууд
Нулимс цийлэгнүүлж
Найраг болон үлдэнэ.

Намар намрын гуниг нь
Навчиндаа байдаг
Нас ахих тутам
Нар шүтэж
Настай ээжээ дурсана
Навчны хээ хуар
Намба болон
Нүүрэнд минь тодроно.

Би...



Би...
Дотоод сэтгэл минь галтай байвал
Гадаад ертөнц маань гэрэлтэйд итгэдэг.
Би...
Амьдрал хэмээх ахуйд халуун сэтгэл оршвол
Аз жаргалыг сэтгэлийн минь харц олдогт итгэдэг.
Би...
Дулаан сэтгэлээр тус бусдад хайрлавал
Сайн сайхан амьдрал удаан тогтдогт итгэдэг.
Би...
Сэтгэл сэтгэлээ нэгэн цогц болговол
Хайр хайраа хайрладагт итгэдэг.
Би...
Эгэл бүхэнд сэтгэлийнхээ дулаан харцыг өгвөл
Өнөөдрийн нар хувь тaвилaнг маань ээдэгт итгэдэг.
Би...
Хайраар хүн болж хайраа бусдад өгөх нь
Хүмүүний л хийх үйлс гэдэгт итгэдэгээ.

САНАНА...



Хол байхад нь шүлэг бичиж дуу зохиож санана
Хөдөлгөөн үйл бүхнийг нь дүрслэн зураг зурж санана
Хуучирч элэгдсэн зургыг чинь байнга харж балга гуниг залгиж санана
Өглөө сэрэх болгондоо чамайг бодож тэр өдрийг хайрлаж санана
Өнгөрсөн явдалуудаа эргэн төсөөлж жүжиг үзэх мэт гөлрөн санана
Өдөр өнгөрч шөнө болоход саранд чиний тухай ярина,бодлогширно
Өнчин сэтгэлээ захиа болгон явуулчихаад араас нь хариу горьдож санана
Хоёрхон мөр шүлэг холбочихоод түүнийгээ хос амьдрал гэж мөрөөснө
Энэ бүхэн миний хайрын хөрс гэж сэтгэлээ нөмөрч унтчихаад
Амгалан тайван нойрсож чиний үнсэлт шиг өглөөг угтаж сэрнэ.
Халуун сэтгэл,дулаахан инээмсэглэл,үүр цайх мэт царайг чинь
Өдөр өдрөөр улам их үгүйлж уйтгарын шүлэг амилуулж санана.
Хажууд байхдаа хайрласан өдрүүд дутмаг юм шиг харамсан санана
Санаан зоргоор болдоггүй хорвоод өнчин хайрыг соёолуулж санана
Сэтгэлийн зоригоор дийлддэггүй амьдралд ганцаардлын шарх амсан санана
Сархадын шидээр мөрөөсөн гунигаа хэсэг мартаж санана.
Үймрэн гуниглах үедээ дарс шимж, шүлэг тэрлэн өнгөрөөж санана
Сэтгэлийг энэлгэх сар мэт царайт хүүхний инээмсэглэл зүрх зүсэх увидастай ч
Сэтгэл зүрхнийхээ галбирийг эвдэхгүйгээр өдөр өдрөөр хайрлан санана
Чинийхээ гоо үзэсгэлэнт сэтгэл,дулаахан хайр,халуун дурлалыг чинь
Өнөөдөр л маш ихээр үгүйлэн,сэтгэл минь чам руу галын дөл мэт цоргилж байна.

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй эхлэл дунд би амьдарч байнам.
Эхлүүлсэн үйлс бүxэн маань өглөө болгон шинээрээ
Төгсгөл үгүй үйлс гэж байдаг бол миний амьдрал тэрээ.

Зогсошгүй цаг хугацаан дотор би амьдарч байнам
Хөхөөтэй цагны зүү цаг болгонд донгодох нь шинээрээ
Xopoм ч зогсохгүй цаг хугацаа бол миний амьдралaa...

.............................

Гүр зүрхний гашуухан санагалзал
Үхлийг гэтэлсэн ихэс ээ ?
Гэрэлгүйд сохор нүднээс минь ангид
Сэрүүн оршино уу ? та
Гэнэт уйдагч, үхлийг шинжлэхийг хүсэгчийн
Гүнээс түгэх, аргалшгүй дууг сонсооч !

________( Дүлэгнэх харанхуйд салхи амилах шиг
_______________________________болохуй
________Үс босож, хуйх атираад
________Амь халуун минь агшин зуур
________Зулайгаар гарчих шиг санагдав. )

-- Эцсийн амьсгалын дараа юу мэдэрсэн бэ ?
/ хэмээн зулай дээрхи халуун минь асуув /
-- Уснаас гарах мэт мэдрэмж.
/ гэж сэрэхүйд ухагдав /
-- Дууг чинь би сонссонгүй ?
-- Надад дуу үгүй .


-- Эрлэг хийгээд бурханыг үзэв үү ?
-- Энэ бүхэн чинь чи өөрөө
Эх язгууртаа эргэж хүрээд
Нил гэрлийн дор ормогц
Нартаас цуглуулсан хар, цагаан чинь
Харахуйц илхэн, чи өөрийгөө шүүнэ.

-- Таны нүдэнд амьдрал ямар харагдана вэ ?
-- Шалны хээ тойрч гүйх хорхойг хараад
Чиний мэдэрсэн шиг мэдрэмж.
Амьдралыг танъя гэвэл
Бүү сатаар! дотрох хоригдлоо сулла.

-- Төрөхөөс үхэхийн хоорондох энэ бүхэн юу вэ?
-- Амьтанлаг сэрэхүйд хүсэл шуналын занга
Хүнлэг сэрэхүйд сүнсээ нээх боломж
Бурханлаг сэрэхүйд хайрлан нигүүлсэх завшаан

Хаа ч юм чимээ гарав.
Халуун цог зүрхнээ буумагц
Хачин чимээгүйн дунд
Ганцаар ...

Таталбар...



Чулуун хөшөөний оройд хар хэрээ бодлогоширч
Хүүхдүүд, ноход гудамжинд шуугилдана
Нар жаргахдаа уулсын энгэрийг уйтгарт ногооноор будаж
Гулдан хаалганы гуяыг шаргалтуулна

Энэ
Зүүдний өнцөгт гээгдсэн хоосрол.


Унаж буй нарны туяан дээгүүр хүүхдүүд
Дээс эргүүлэн үсчинэ
Ядарсан нар адгах шиг
Хуучин шонгийн хөшсөн арслан сийлбэр
Гийнах шиг


Улаан сар
Шаргал зул
Мөргөл
Зулын гэрэл нэвтрэхүйд үзэсгэлэн урлах
Хатсан замбага
Тэр
Хийдийн бүгдхэн цонх муутуу



Тахиралсан зам төмөр
Модон дэр унтах
Явах тэрэг галт
Хүмүүс яаруу
Хүлээх нь өдөр
Хүйтэн өдөр өвлийнх


Хаашаа явна даа
Хэн нэгнийг танихгүй ч
Гэхдээ бас догдлол


Хэлэх гээд л үг
Гарч өгөхгүй гацах
Гашилсан бодол
Дотор муухайруулам
Өнчин мод
Бас энэ аяз
Орчлонгийн юунд хорогдсоно
Хоригдсоноо
Нүдээ аниад бодлоо
Үл олдноо
Төөрнөө өнөөх танил орчлондоо
Танил атлаа яагаад



Бүдэгхэн зам төсөөлөл
Итгэл


Янаг дүртэй залуу тухай бодол
Хүчтэй биш ч хорлонтой
Нууцхан амилах хүсэл тамхины цог шиг
Нууж ядахад, тэвчээрийг түлэн улалзана
Хэнээс ичээв дээ



Өдөр бүрийг тэмдэглэж үлднэ
Өөр ажил үгүй

Намрын шүлэг



Намар намрын сайхан нь
Нарандаа байдаг
Намайг ээх тутам
Нөөлөг хүсэж
Настай ааваа санана.
Нутаг сэлгэх шувууд
Нулимс цийлэгнүүлж
Найраг болон үлдэнэ.

Намар намрын гуниг нь
Навчиндаа байдаг
Нас ахих тутам
Нар шүтэж
Настай ээжээ дурсана
Навчны хээ хуар
Намба болон
Нүүрэнд минь тодроно.

Би...



Би...
Дотоод сэтгэл минь галтай байвал
Гадаад ертөнц маань гэрэлтэйд итгэдэг.
Би...
Амьдрал хэмээх ахуйд халуун сэтгэл оршвол
Аз жаргалыг сэтгэлийн минь харц олдогт итгэдэг.
Би...
Дулаан сэтгэлээр тус бусдад хайрлавал
Сайн сайхан амьдрал удаан тогтдогт итгэдэг.
Би...
Сэтгэл сэтгэлээ нэгэн цогц болговол
Хайр хайраа хайрладагт итгэдэг.
Би...
Эгэл бүхэнд сэтгэлийнхээ дулаан харцыг өгвөл
Өнөөдрийн нар хувь тaвилaнг маань ээдэгт итгэдэг.
Би...
Хайраар хүн болж хайраа бусдад өгөх нь
Хүмүүний л хийх үйлс гэдэгт итгэдэгээ.

САНАНА...



Хол байхад нь шүлэг бичиж дуу зохиож санана
Хөдөлгөөн үйл бүхнийг нь дүрслэн зураг зурж санана
Хуучирч элэгдсэн зургыг чинь байнга харж балга гуниг залгиж санана
Өглөө сэрэх болгондоо чамайг бодож тэр өдрийг хайрлаж санана
Өнгөрсөн явдалуудаа эргэн төсөөлж жүжиг үзэх мэт гөлрөн санана
Өдөр өнгөрч шөнө болоход саранд чиний тухай ярина,бодлогширно
Өнчин сэтгэлээ захиа болгон явуулчихаад араас нь хариу горьдож санана
Хоёрхон мөр шүлэг холбочихоод түүнийгээ хос амьдрал гэж мөрөөснө
Энэ бүхэн миний хайрын хөрс гэж сэтгэлээ нөмөрч унтчихаад
Амгалан тайван нойрсож чиний үнсэлт шиг өглөөг угтаж сэрнэ.
Халуун сэтгэл,дулаахан инээмсэглэл,үүр цайх мэт царайг чинь
Өдөр өдрөөр улам их үгүйлж уйтгарын шүлэг амилуулж санана.
Хажууд байхдаа хайрласан өдрүүд дутмаг юм шиг харамсан санана
Санаан зоргоор болдоггүй хорвоод өнчин хайрыг соёолуулж санана
Сэтгэлийн зоригоор дийлддэггүй амьдралд ганцаардлын шарх амсан санана
Сархадын шидээр мөрөөсөн гунигаа хэсэг мартаж санана.
Үймрэн гуниглах үедээ дарс шимж, шүлэг тэрлэн өнгөрөөж санана
Сэтгэлийг энэлгэх сар мэт царайт хүүхний инээмсэглэл зүрх зүсэх увидастай ч
Сэтгэл зүрхнийхээ галбирийг эвдэхгүйгээр өдөр өдрөөр хайрлан санана
Чинийхээ гоо үзэсгэлэнт сэтгэл,дулаахан хайр,халуун дурлалыг чинь
Өнөөдөр л маш ихээр үгүйлэн,сэтгэл минь чам руу галын дөл мэт цоргилж байна.

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй эхлэл дунд би амьдарч байнам.
Эхлүүлсэн үйлс бүxэн маань өглөө болгон шинээрээ
Төгсгөл үгүй үйлс гэж байдаг бол миний амьдрал тэрээ.

Зогсошгүй цаг хугацаан дотор би амьдарч байнам
Хөхөөтэй цагны зүү цаг болгонд донгодох нь шинээрээ
Xopoм ч зогсохгүй цаг хугацаа бол миний амьдралaa...

.............................

Гүр зүрхний гашуухан санагалзал
Үхлийг гэтэлсэн ихэс ээ ?
Гэрэлгүйд сохор нүднээс минь ангид
Сэрүүн оршино уу ? та
Гэнэт уйдагч, үхлийг шинжлэхийг хүсэгчийн
Гүнээс түгэх, аргалшгүй дууг сонсооч !

________( Дүлэгнэх харанхуйд салхи амилах шиг
_______________________________болохуй
________Үс босож, хуйх атираад
________Амь халуун минь агшин зуур
________Зулайгаар гарчих шиг санагдав. )

-- Эцсийн амьсгалын дараа юу мэдэрсэн бэ ?
/ хэмээн зулай дээрхи халуун минь асуув /
-- Уснаас гарах мэт мэдрэмж.
/ гэж сэрэхүйд ухагдав /
-- Дууг чинь би сонссонгүй ?
-- Надад дуу үгүй .


-- Эрлэг хийгээд бурханыг үзэв үү ?
-- Энэ бүхэн чинь чи өөрөө
Эх язгууртаа эргэж хүрээд
Нил гэрлийн дор ормогц
Нартаас цуглуулсан хар, цагаан чинь
Харахуйц илхэн, чи өөрийгөө шүүнэ.

-- Таны нүдэнд амьдрал ямар харагдана вэ ?
-- Шалны хээ тойрч гүйх хорхойг хараад
Чиний мэдэрсэн шиг мэдрэмж.
Амьдралыг танъя гэвэл
Бүү сатаар! дотрох хоригдлоо сулла.

-- Төрөхөөс үхэхийн хоорондох энэ бүхэн юу вэ?
-- Амьтанлаг сэрэхүйд хүсэл шуналын занга
Хүнлэг сэрэхүйд сүнсээ нээх боломж
Бурханлаг сэрэхүйд хайрлан нигүүлсэх завшаан

Хаа ч юм чимээ гарав.
Халуун цог зүрхнээ буумагц
Хачин чимээгүйн дунд
Ганцаар ...

Таталбар...



Чулуун хөшөөний оройд хар хэрээ бодлогоширч
Хүүхдүүд, ноход гудамжинд шуугилдана
Нар жаргахдаа уулсын энгэрийг уйтгарт ногооноор будаж
Гулдан хаалганы гуяыг шаргалтуулна

Энэ
Зүүдний өнцөгт гээгдсэн хоосрол.


Унаж буй нарны туяан дээгүүр хүүхдүүд
Дээс эргүүлэн үсчинэ
Ядарсан нар адгах шиг
Хуучин шонгийн хөшсөн арслан сийлбэр
Гийнах шиг


Улаан сар
Шаргал зул
Мөргөл
Зулын гэрэл нэвтрэхүйд үзэсгэлэн урлах
Хатсан замбага
Тэр
Хийдийн бүгдхэн цонх муутуу



Тахиралсан зам төмөр
Модон дэр унтах
Явах тэрэг галт
Хүмүүс яаруу
Хүлээх нь өдөр
Хүйтэн өдөр өвлийнх


Хаашаа явна даа
Хэн нэгнийг танихгүй ч
Гэхдээ бас догдлол


Хэлэх гээд л үг
Гарч өгөхгүй гацах
Гашилсан бодол
Дотор муухайруулам
Өнчин мод
Бас энэ аяз
Орчлонгийн юунд хорогдсоно
Хоригдсоноо
Нүдээ аниад бодлоо
Үл олдноо
Төөрнөө өнөөх танил орчлондоо
Танил атлаа яагаад



Бүдэгхэн зам төсөөлөл
Итгэл


Янаг дүртэй залуу тухай бодол
Хүчтэй биш ч хорлонтой
Нууцхан амилах хүсэл тамхины цог шиг
Нууж ядахад, тэвчээрийг түлэн улалзана
Хэнээс ичээв дээ



Өдөр бүрийг тэмдэглэж үлднэ
Өөр ажил үгүй