~~~Гэгээн бороо~~~

Хэн нэгэн гэнэт хүрэх шиг бороо дусалхад цочоод
Хэлж чадамгүй мэдрэмжинд сэтгэл өөрөө цалгиад
Мэдрэхүйн түмэн судалыг хөгжим мэт товшиж бороо ороход
Мартамгүй гэгээн мөчүүд зүрхний ховилд нэвчинэ

Тэнгэрийн ариун хүслийг шивнэх бороон дусалуудад
Энгэрийн цэцэг шиг богинохон амьдралаа өгчихмөөр
Итгэлгүй итгэл тэвэрсэн сэтгэлийн гуниг цуурч
Энэ л гэгээн бороонд зүрхээ хоосрохыг мэдэрнэ

Зүйрлэмгүй гайхам уярал цээж дүүргэн халгиад
Сэтгэшгүйн гүн дэх тэсрэлтэнд зүрхний хэмнэл алдагдаад
Ямархан нэг юм биеэр гүйх шиг болоод
Яруухан нэгэн шүлэг бороонд төрөхдөө чараллаа.

Намрын шүлэг

Намар намрын сайхан нь
Нарандаа байдаг
Намайг ээх тутам
Нөөлөг хүсэж
Настай ааваа санана.
Нутаг сэлгэх шувууд
Нулимс цийлэгнүүлж
Найраг болон үлдэнэ.
Намар намрын гуниг нь
Навчиндаа байдаг

Нас ахих тутам
Нар шүтэж
Настай ээжээ дурсана
Навчны хээ хуар
Намба болон
Нүүрэнд минь тодроно.

Би...

Би...
Дотоод сэтгэл минь галтай байвал
Гадаад ертөнц маань гэрэлтэйд итгэдэг.
Би...
Амьдрал хэмээх ахуйд халуун сэтгэл оршвол
Аз жаргалыг сэтгэлийн минь харц олдогт итгэдэг.
Би...
Дулаан сэтгэлээр тус бусдад хайрлавал
Сайн сайхан амьдрал удаан тогтдогт итгэдэг.
Би...
Сэтгэл сэтгэлээ нэгэн цогц болговол
Хайр хайраа хайрладагт итгэдэг.

САНАНА...

Хол байхад нь шүлэг бичиж дуу зохиож санана
Хөдөлгөөн үйл бүхнийг нь дүрслэн зураг зурж санана
Хуучирч элэгдсэн зургыг чинь байнга харж балга гуниг залгиж санана
Өглөө сэрэх болгондоо чамайг бодож тэр өдрийг хайрлаж санана
Өнгөрсөн явдалуудаа эргэн төсөөлж жүжиг үзэх мэт гөлрөн санана
Өдөр өнгөрч шөнө болоход саранд чиний тухай ярина,бодлогширно
Өнчин сэтгэлээ захиа болгон явуулчихаад
араас нь хариу горьдож санана

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй эхлэл дунд би амьдарч байнам.
Эхлүүлсэн үйлс бүxэн маань өглөө болгон шинээрээ
Төгсгөл үгүй үйлс гэж байдаг бол миний амьдрал тэрээ.

Зогсошгүй цаг хугацаан дотор би амьдарч байнам
Хөхөөтэй цагны зүү цаг болгонд донгодох нь шинээрээ
Xopoм ч зогсохгүй цаг хугацаа бол миний амьдралaa...

.............................

Гүр зүрхний гашуухан санагалзал
Үхлийг гэтэлсэн ихэс ээ ?
Гэрэлгүйд сохор нүднээс минь ангид
Сэрүүн оршино уу ? та
Гэнэт уйдагч, үхлийг шинжлэхийг хүсэгчийн
Гүнээс түгэх, аргалшгүй дууг сонсооч !

________( Дүлэгнэх харанхуйд салхи амилах шиг
_______________________________болохуй
________Үс босож, хуйх атираад
________Амь халуун минь агшин зуур
________Зулайгаар гарчих шиг санагдав. )

Таталбар...

Чулуун хөшөөний оройд хар хэрээ бодлогоширч
Хүүхдүүд, ноход гудамжинд шуугилдана
Нар жаргахдаа уулсын энгэрийг уйтгарт ногооноор будаж
Гулдан хаалганы гуяыг шаргалтуулна

Энэ
Зүүдний өнцөгт гээгдсэн хоосрол.


Унаж буй нарны туяан дээгүүр хүүхдүүд
Дээс эргүүлэн үсчинэ
Ядарсан нар адгах шиг
Хуучин шонгийн хөшсөн арслан сийлбэр
Гийнах шиг

Чамайг би хачин их...

Чангаар дуудахад бурхан хүртэл нэрийг чинь сонсчих вий гэж
Чамайг би орчлонгоос хачин их харамладаг аа
Зөрж өнгөрсөн учралын сэжүүрийг буцаан эргүүлэхсэн гэж
Зүүдэнд үзэгдэх хагацлаасаа хачин их айдаг аа

Намайг гомдоход тэнгис догширч чамд хатуурхах вий гэж
Нулимсаа би ханцуйдаа биш зүрхэндээ атгаж явдаг аа
Өрөөлийн шуналт харцанд чамайг алдчих вий гэж
Өөрийнхөө дэргэд биш өрцөн дотроо нууж явдаг аа

~~~Өөрөө тэр над дээр ирдэг~~~

Хараач түүнийг
Тэр сарнайг
Харах тусам хайлан уусмаар
Хайрлах тусам солиорон дурламаар

Хүсэл дууссан төгөлдөрийн биелэл
Хүрэх аргаггүй тэнгэрлэг яруу
Зурсхийн одох зөн билгийн гялбаанд
Зуурхан мэдрэгдэх гэгээн ертөнц

Би түүнийг олсон
Олчихоод ойлгож гүйцээгүй
Би түүнийг харсан
Харчихаад таньж дуусаагүй

Харж ханамгүй түүний
Ойлгож гүйцэмгүй ертөнцөд
Өөрийгээ гээж би алдуурахад
Өөрөө тэр над дээр ирдэг

Чамаас асууя...

Би чамд өгөх өглөггүй ч
Бүхнээ өгсөөн өөртөө юу ч үлдээгээгүй шүү
Би...
Нарны гэрлийг жижигхээн гараараа хэмжихэд
Навчис эргэлдэн хацрын минь хонхорхойд унаж
Намар намрын уртыг нулимсаар биш инээдээрээ гоёж явснаас
Намайг төрүүлсэн хорвоод гомдож үзээгүй явсийм шүү
Би...
Орчлонгийн сайхнаас нь чамайг харж
Онгон хайранд тором шиг аргамжуулж
Од атгаж зүрхэн дээрээ асаасны дайтай
Омогшиж л явсийм шүү чинийхээ дэргэд